ინფორმაცია

სახლი, სადაც ილია ჭავჭავაძემ სიცოცხლის ბოლო წლები გაატარა – იგი ამ სახლში 1902-1907 წლებში თავის მეუღლესთან, ოლღა გურამიშვილთან, ერთად ცხოვრობდა.
თბილისში ცხოვრების პერიოდში ილია ჭავჭავაძემ რამდენიმე საცხოვრებელი მისამართი გამოიცვალა. იგი ცხოვრობდა ქირით, ძირითადად, მთაწმინდასა და სოლოლაკში.
1889-1901 წლებში კი - თავისი უმცროსი დის, ელისაბედ საგინაშვილის, სახლში, სადაც გაზეთ „ივერიის“ რედაქცია და სტამბა იყო განთავსებული.
1900-იან წლებში უკვე ხანდაზმულმა მწერალმა საკუთარი სახლის შეძენა გადაწყვიტა.
ამ მიზნით მან ანდრეევის ქუჩაზე (ახლა: გიორგი ჩუბინაშვილის ქ. N22) გაბრიელ და ბარბარე ღვინიაშვილისაგან (აკადემიკოს გიორგი ჩუბინაშვილის მეუღლის ნინო ღვინიაშვილის დედ-მამისაგან) შეიძინა ეზო და პატარა ერთსართულიანი სახლი, რომელსაც ადრინდელი მფლობელი სათავსოდ იყენებდა.
შენობას თავდაპირველად მომცრო ზომის ოთახები ჰქონდა. შემდეგში ილიამ ფასადის გალამაზებისა და გაფართოების მიზნით, XIX საუკუნის ცნობილი არქიტექტორის, სიმონ კლდიაშვილის პროექტის მიხედვით სახლზე მიაშენებინა ორი ოთახი შემოსასვლელი ფასადით. ერთში სამუშაო ოთახი მოაწყო, მეორეში კი - სასტუმრო.
სახლის მშენებლობას უძღვებოდა მშენებელ-ინჟინერი იაკობ ფრანგიშვილი.
ამ სახლში თითოეული ნივთი, წიგნი თუ ავეჯი ილიასეულია და ისეა განლაგებული, როგორც მის დროს იყო. ილიას და ოლღას სახლში ხშირად იყრიდნენ თავს სტუმრები და იმართებოდა საღამოები.
მკვლელობამდე ორი წლით ადრე ილიამ თავისი მეგობრის, ილია წინამძღვრიშვილის, სანოტარო ბიუროში შეადგინა ანდერძი, რომლის მიხედვითაც, მთელი თავისი უძრავ-მოძრავი ქონება გარდაცვალების შემდეგ მისი მეუღლის, ოლღა გურამიშვილის, მფლობელობაში გადადიოდა, ხოლო ოლღას გადაცვალების შემდეგ, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების საკუთრება გახდებოდა.

მოკლე ინფორმაცია:

მუზეუმის დაფუძნების თარიღი:

1957

მუზეუმის ტიპი:

მემორიალური

მუზეუმის ფართობი:

346

მუზეუმის შენობის სტატუსი:

კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლი. (საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს 2007 წლის 1 ოქტომბრის N 3/181 ბრძანება)

ისტორია

12 1024x683 - ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმი

თბილისის ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმი საქართველოს მინისტრთა საბჭოს 1956 წლის 3 აგვისტოს დადგენილების საფუძველზე დაარსდა და 1957 წლის 22 ოქტომბერს გაიხსნა. მუზეუმის თბილისში დაარსების ინიციატორი საქართველოს სახალხო პოეტი გიორგი ლეონიძე იყო.
მუზეუმს გადმოეცა საქართველოს ლიტერატურული მუზეუმისა და საგურამოს ილია ჭავჭავაძის სახლ-მუზეუმის ფონდებიდან შერჩეული ილიას თბილისის სახლის ნივთები და ფოტომასალა. თავდაპირველად მუზეუმის მფლობელობაში იყო ოთხი ოთახი: მწერლის სიცოცხლეში განკუთვნილი სამუშაო, სასტუმრო, სასადილო და საძინებელი ოთახები ღია აივნებით. შემდეგ სახლი გამოთავისუფლდა კერძო მობინადრეებისაგან და მუზეუმმა შემოიერთა დანარჩენი ოთახებიც, აღდგა ყველა მემორიალური ოთახი და მოეწყო ექსპოზიციები.
1987 წელს, მწერლის დაბადებიდან 150 წლის საიუბილეოდ, გაიხსნა ილია ჭავჭავაძის ლიტერატურულ-მემორიალური მუზეუმი. ექსპოზიციები გადატანილ იქნა ჯავახიშვილის N7-ში მდებარე მუზეუმში და აქ დარჩა მხოლოდ მემორიალური განყოფილება.

გალერეა

ვიზიტი

დასახელება
ფასი (ლარი)
მოზრდილი
2,00
სტუდენტი (შესაბამისი დოკუმენტის წარდგენით)
1,00
მოსწავლე (შესაბამისი დოკუმენტის წარდგენით)
0,50
გიდის მომსახურება სასკოლო ჯგუფებისთვის
5,00
გიდის მომსახურება ქართულ ენაზე
5,00
გიდის მომსახურება ინგლისურ და რუსულ ენებზე
10,00
ვორქშოფები და სწავლებები ქართულ ენებზე
5,00
ვორქშოფები და სწავლებები ინგლისურ ენაზე
10,00
საგანმანათლებლო პროგრამები და ღონისძიებები - საგაკვეთილო სწავლებები
5,00

შესაბამისი დოკუმენტის წარდგენით მუზეუმში შესვლა უფასოა:

  • 6 წლამდე ბავშვებისთვის;
  • ICOM-ის წევრებისთვის, საქართველოსა და უცხოეთის სახელმწიფო მუზეუმების თანამშრომლებისთვის;
  • შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე პირთათვის;
  • სოციალურად დაუცველი და იძულებით გადაადგილებულთათვის.